Veelgestelde vragen


Ik wil een specifieke letter (A, of B, of C…) bijdragen. Kan dat?

        • Dat kan alleen voor reeds gepubliceerde Letters die al in de straat liggen. Indien nog vrij (zie

hier

        • , en soms ook

hier

      • ) kunnen deze ook bijgedragen worden. Jouw persoonlijke tekst kan op de zijkant van de steen op een zaterdag naar keuze (rond 14 uur) gegraveerd worden. Voor de toekomst zijn de Letters door de dichter bepaald, en nog geheim. Een uitzondering zijn de leestekens: die staan wel alvast van tevoren in de lijst.

Waar vind ik het gedicht tot heden zonder de straat langs te moeten lopen?

hier.

Hoe gaat het gedicht verder?

      • Dat blijft het geheim van de dichters. Vaak zullen de volgende weken of maanden wel te raden zijn. In het geval er stukken van het toekomstige gedicht bekend worden, dan wordt dat deel herschreven door de betreffende dichter.

Waarom blijft de rest van het gedicht geheim?

      • Dat is onderdeel van het concept van de Letters. Wij zien alleen het verleden, niemand kan in de toekomst kijken.

Waar vind ik de Letters van Utrecht?

      • Letter 1 is voor Oudegracht 279.

Waarom begint het gedicht in Utrecht aan de westzijde van de Oudegracht?

      • Een project voor de lange termijn heeft een omgeving nodig die vermoedelijk nog lang bestaat. De meeste straten in het museumkwartier van Utrecht zijn eeuwen oud, het zuidelijke gedeelte van de Oudegracht in Utrecht werd in 1122 gegraven. Dit is geen garantie voor de toekomst en natuurlijk zal de omgeving en het wegoppervlak door de tijd heen veranderen. En toch is de aanname zinvol dat ook toekomstige generaties oude straten zullen bewaren en daarmee de Letters leesbaar houden. Bovendien moet het gedicht in een gedeelte van de stad liggen dat, in verband met de veiligheid van de lezers, niet te druk is, maar toch goed bereikbaar, ook voor toeristen. De westkant van het zuidelijke gedeelte van de Oudegracht voldoet hieraan en heeft een passende sfeer. In 2080 bereikt het gedicht het Ledig Erf en daarmee de structuur van de straat. Volgende generaties zullen hier een oplossing voor moeten zoeken.

Als ik een letter schenk, komt mijn naam dan ook bij de letter op de steen te staan?

      • Nee, de naam van de schenker wordt aan de zijkant van de steen gegraveerd, en op de website gepubliceerd (tenzij u daar geen prijs op stelt natuurlijk). Als de naam bij de letter gehouwen zou moeten worden zou het geheel totaal onleesbaar worden. De grootte van een letter bepaalt hoe diep deze in steen kan worden gemaakt. De letter en de naam zouden uit vrij kleine letters bestaan, waardoor de tekst veel sneller slijt. Bovendien zou de extra tekst van het gedicht afleiden. Over enkele jaren is deze informatie waarschijnlijk makkelijk met een mobieltje ter plekke te zien. Misschien kan de naam van de sponsor behalve op de website ook op borden langs de weg worden vermeld en in regelmatige publicaties. De documentatie rond dit project wordt ook in de depots van Het Utrechts Archief opgeslagen, zodat de totstandkoming van dit project duurzaam wordt bewaard.

Hoe lang kan het project De Letters van Utrecht doorgaan?

      • Zolang er elke week iemand bereid is geld te schenken voor een Letter en de Gemeente Utrecht de uitvoering van het project op de openbare weg toestaat.

Hoe lang zou de lijn met Letters nu kunnen zijn, als de Romeinen ermee waren begonnen toen ze in Utrecht kwamen wonen?

      • Met de huidige stenen zo’n 12 km.

Waarom zou men dit project in toekomst voort willen zetten?

      • Wat de toekomst doet is niet te voorspellen. Toch kan men verwachten dat de waarde van de Letters voor de stad en de burgers groter zal worden naarmate de rij van Letters langer wordt: hoe langer het gedicht al is, hoe meer motivatie om Letters te blijven plaatsen. Indien het project een aantal jaar lang loopt kan men voldoende bekendheid verwachten om geregeld tenminste 52 sponsoren per jaar te vinden. Voor de lange termijn lijkt het onontkoombaar dat de zorg voor volgende generaties een integraal onderdeel van de beschaving is en lijkt het aannemelijk dat men een dan al langlopende traditie zal koesteren waarbij velen iets voor anderen in de toekomst doen. Uiteindelijk zijn de Letters dan net zo kwetsbaar en ook net zo langlevend als de beschaving zelf. Leven op deze planeet lijkt nog heel erg lang mogelijk te zijn. Informatie te kunnen blijven doorgeven zal inspanning blijven vragen.

Hoeveel tijd is er nodig om met de Letters het eerste couplet van het Wilhelmus in de straat te leggen?

      • 160 tekens (leestekens tellen mee, uitgezonderd spaties) hebben evenveel weken nodig: 160 weken, dus ruim drie jaar. Als de eerste “W” op 1 januari 2000 gelegd zou zijn, zou de afsluitende punt er op 18 januari 2003 komen. Met ruim 20 stappen loop je langs 192 stenen en vier jaarmarkeringen. En misschien zie je ook de markering voor 2004 enkele stappen verder. (NB. Voor de 160 tekens van het Wilhelmus is uitgegaan van de nieuwe versie en een komma tussen vrij en onverveerd).

Waarom hebben de Letters een nummer?

      • Het nummer telt de weken en maakt daarmee tijd zichtbaar. Daarnaast zorgt dit ervoor dat een sponsor zijn of haar Letter terug kan vinden. Ook is het nummer noodzakelijk om de Letters terug te kunnen plaatsen na werkzaamheden.

Zullen de Letters slijten?

      • Alles slijt. De Letters zijn diep in hard steen gehakt in de hoop dat ze eeuwen mee gaan. Het zijn gewoon de stenen uit de straat, die niet gauw breken als er een vrachtwagen over heen rijdt. Net als andere stenen in de straat zullen ze wel eens vies worden, en weer schoon.

Waarom beginnen de Letters op 1 januari 2000?

      • Je zult ergens moeten beginnen. 2000 is makkelijk te onthouden. De Letters kijken vooral vooruit, waar wij vandaan komen is minder belangrijk dan waar wij naartoe zullen gaan. Vanaf zaterdag 2 juni 2012 werd er elke zaterdag ter plekke op straat een Letter uit steen gehouwen. De 648 Letters die met terugwerkende kracht in de straat werden gelegd zijn vantevoren al gehouwen. Zaterdag is verkozen omdat het de enige mogelijke dag is voor de steenhouwers om op locatie te werken. Bovendien geeft het meer mensen de gelegenheid om te komen kijken.