Veelgestelde vragen


Ik wil een specifieke letter (A, of B, of C…) bijdragen. Kan dat?

        Dat kan alleen voor reeds gepubliceerde Letters die al in de straat liggen. Indien nog vrij (zie hier, en soms ook hier) kunnen deze ook bijgedragen worden. Jouw persoonlijke tekst kan op de zijkant van de steen op een zaterdag naar keuze (rond 14 uur) gegraveerd worden. Voor de toekomst zijn de Letters door de dichter bepaald, en nog geheim. Een uitzondering zijn de leestekens: die staan wel alvast van tevoren in de lijst.

Waar vind ik het gedicht tot heden zonder de straat langs te moeten lopen?

Hoe gaat het gedicht verder?

        Dat blijft het geheim van de dichters. Vaak zullen de volgende weken of maanden wel te raden zijn. In het geval er stukken van het toekomstige gedicht bekend worden, dan wordt dat deel herschreven door de betreffende dichter.

Waarom blijft de rest van het gedicht geheim?

        Dat is onderdeel van het concept van de Letters. Wij zien alleen het verleden, niemand kan in de toekomst kijken.

Waar vind ik de Letters van Utrecht?

        Letter 1 is voor Oudegracht 279.

Waarom begint het gedicht in Utrecht aan de westzijde van de Oudegracht?

        Een project voor de lange termijn heeft een omgeving nodig die vermoedelijk nog lang bestaat. De meeste straten in het museumkwartier van Utrecht zijn eeuwen oud, het zuidelijke gedeelte van de Oudegracht in Utrecht werd in 1122 gegraven. Dit is geen garantie voor de toekomst en natuurlijk zal de omgeving en het wegoppervlak door de tijd heen veranderen. En toch is de aanname zinvol dat ook toekomstige generaties oude straten zullen bewaren en daarmee de Letters leesbaar houden. Bovendien moet het gedicht in een gedeelte van de stad liggen dat, in verband met de veiligheid van de lezers, niet te druk is, maar toch goed bereikbaar, ook voor toeristen. De westkant van het zuidelijke gedeelte van de Oudegracht voldoet hieraan en heeft een passende sfeer. In 2080 bereikt het gedicht het Ledig Erf en daarmee de structuur van de straat. Volgende generaties zullen hier een oplossing voor moeten zoeken.

Als ik een letter schenk, komt mijn naam dan ook bij de letter op de steen te staan?

        Nee, de naam van de schenker wordt aan de zijkant van de steen gegraveerd, en op de website gepubliceerd (tenzij u daar geen prijs op stelt natuurlijk). Als de naam bij de letter gehouwen zou moeten worden zou het geheel totaal onleesbaar worden. De grootte van een letter bepaalt hoe diep deze in steen kan worden gemaakt. De letter en de naam zouden uit vrij kleine letters bestaan, waardoor de tekst veel sneller slijt. Bovendien zou de extra tekst van het gedicht afleiden. Over enkele jaren is deze informatie waarschijnlijk makkelijk met een mobieltje ter plekke te zien. Misschien kan de naam van de sponsor behalve op de website ook op borden langs de weg worden vermeld en in regelmatige publicaties. De documentatie rond dit project wordt ook in de depots van Het Utrechts Archief opgeslagen, zodat de totstandkoming van dit project duurzaam wordt bewaard.

Hoe lang kan het project De Letters van Utrecht doorgaan?

        Zolang er elke week iemand bereid is geld te schenken voor een Letter en de Gemeente Utrecht de uitvoering van het project op de openbare weg toestaat.

Hoe lang zou de lijn met Letters nu kunnen zijn, als de Romeinen ermee waren begonnen toen ze in Utrecht kwamen wonen?

        Met de huidige stenen zo’n 12 km.

Waarom zou men dit project in toekomst voort willen zetten?

        Wat de toekomst doet is niet te voorspellen. Toch kan men verwachten dat de waarde van de Letters voor de stad en de burgers groter zal worden naarmate de rij van Letters langer wordt: hoe langer het gedicht al is, hoe meer motivatie om Letters te blijven plaatsen. Indien het project een aantal jaar lang loopt kan men voldoende bekendheid verwachten om geregeld tenminste 52 sponsoren per jaar te vinden. Voor de lange termijn lijkt het onontkoombaar dat de zorg voor volgende generaties een integraal onderdeel van de beschaving is en lijkt het aannemelijk dat men een dan al langlopende traditie zal koesteren waarbij velen iets voor anderen in de toekomst doen. Uiteindelijk zijn de Letters dan net zo kwetsbaar en ook net zo langlevend als de beschaving zelf. Leven op deze planeet lijkt nog heel erg lang mogelijk te zijn. Informatie te kunnen blijven doorgeven zal inspanning blijven vragen.

Hoeveel tijd is er nodig om met de Letters het eerste couplet van het Wilhelmus in de straat te leggen?

        160 tekens (leestekens tellen mee, uitgezonderd spaties) hebben evenveel weken nodig: 160 weken, dus ruim drie jaar. Als de eerste “W” op 1 januari 2000 gelegd zou zijn, zou de afsluitende punt er op 18 januari 2003 komen. Met ruim 20 stappen loop je langs 192 stenen en vier jaarmarkeringen. En misschien zie je ook de markering voor 2004 enkele stappen verder. (NB. Voor de 160 tekens van het Wilhelmus is uitgegaan van de nieuwe versie en een komma tussen vrij en onverveerd).

Waarom hebben de Letters een nummer?

        Het nummer telt de weken en maakt daarmee tijd zichtbaar. Daarnaast zorgt dit ervoor dat een sponsor zijn of haar Letter terug kan vinden. Ook is het nummer noodzakelijk om de Letters terug te kunnen plaatsen na werkzaamheden.

Zullen de Letters slijten?

        Alles slijt. De Letters zijn diep in hard steen gehakt in de hoop dat ze eeuwen mee gaan. Het zijn gewoon de stenen uit de straat, die niet gauw breken als er een vrachtwagen over heen rijdt. Net als andere stenen in de straat zullen ze wel eens vies worden, en weer schoon.

Waarom beginnen de Letters op 1 januari 2000?

        Je zult ergens moeten beginnen. 2000 is makkelijk te onthouden. De Letters kijken vooral vooruit, waar wij vandaan komen is minder belangrijk dan waar wij naartoe zullen gaan. Vanaf zaterdag 2 juni 2012 werd er elke zaterdag ter plekke op straat een Letter uit steen gehouwen. De 648 Letters die met terugwerkende kracht in de straat werden gelegd zijn vantevoren al gehouwen. Zaterdag is verkozen omdat het de enige mogelijke dag is voor de steenhouwers om op locatie te werken. Bovendien geeft het meer mensen de gelegenheid om te komen kijken.

For how long can the Letters continue?

    For as long as citizens pay for it and the City of Utrecht permits it. The ambition is to continue while civilization exists.

Hoe long would the line of Letters be, had the Romans started it when they came to live in Utrecht?

    About 12 km (7.5 miles), assuming the stones we plan to use the coming decades (about 11 cm / 4.3 inches from stone to stone).

Why should people in the future want to continue this?

    It is not possible to predict the future. One could expect, however, that the value the Letters have for the town and its citizens is higher the longer the line of Letters is i.e., the older the tradition. So the motivation to continue would increase with time. It should be possible to find 52 sponsors per year (and sell enough merchandize or find enough sponsors to maintain the existing poem). In the long run the care for future generations is inevitably an integral part of civilization. It thus seems reasonable to assume that one would continue a then long running tradition where many do something for the future. Ultimately the Letters would be as vulnerable and enduring as civilization itself. Life on this planet seems possible for a very long time. To be able to pass on information will continue to require effort.

How long would it take to spell the first verse of the Dutch National Anthem?

    160 characters (including period and comma, spaces are just stones left in the street) require the same number of weeks: a bit over three years. If the first letter “W” had been placed on 1 Januari 2000, the final period would have been placed on 18 January 2003. You’d walk along in about 22 steps, 192 stones including spaces, passing four year markers. The year marker for 2004 would be just a few steps away.

Why do the Letters have a number?

    The number counts weeks, or seven day periods, making time tangible. It also makes sure a sponsor can find the sponsored Letter/stone. The number is also necessary to be able to restore the Letters after work on the street.

Why can’t I have my name visible on the face of the stone?

    That would not look good, divert attention from the poem and your name would fade very quickly. The size of a Letter determines how deep it can be hewn into the stone. To fit on the stone the name must consist of very small letters that would disappear soon, as the face of the stone is exposed to the tires of cars and the shoes of pedestrians. Your name can be much more permanently written on the side of the stone where it is much less exposed to abrasion. It is also visible on the website. A few years from now augmented reality programs on devices such as mobile phones can probably make such information easily available as one is looking at the stones. The City Archive of Utrecht also plans to store the information around the Letters, including the name of the sponsors.

How does the poem continue?

    That remains the secret of the poets. Every few years, before the existing parts are published, the poem is continued by a different poet.
    The next few weeks will probably be possible to guess in most instances. Should, however, pieces of the future poem become public, they will be rewritten by a different poet.

Why is the rest of the poem secret?

    That is part of the concept of the Letters. The future is real, but unknown. We can know about history, we can not predict the future. But everyone can contribute to the possible future.

Won’t the Letters deteriorate or be stolen?

    Everything wears. The Letters are hewn deep into hard stone in the hope that they will last for centuries. The stones are the regular stones in the street that don’t easily break when e.g., a truck passes. As the other stones they will become dirty and be cleaned again.

    A stone by itself is of little value and a letter carries meaning only in the context of the letters next to it. Someone who plans to take a Letter for him or herself might realize that in the long run owning a letter will be a liability. The more time passes, the more is known, and it is a question of time until it is known who wanted something for her- or himself that belonged to all, and to the future. But yes, stones could disappear or break and will need to be restored. The organizers hope that it won’t be much and that most people will enjoy contributing to a common future more than damaging it. Insurances might pay the repair of damage from accidents. The streets itself require maintenance, too. The Letters will require more. With time the length of the published poem will increase, and with it the required maintenance. But also the attractiveness of the project, which should motivate people or organizations to sponsor repairs or buy merchandize, profits of which pay for maintenance. So it might be possible to continue for a really long time while maintaining the ability of the project to give money to good causes and not rely on the city’s coffers. If that is not possible, the project will be stopped and thereby fail. Maybe such a thing is only possible in a museum. But the Letters van Utrecht belong in the street. There is no guarantee for the future. But everyone can contribute towards it.

Why does the poem begin on the West side of the Oude Gracht in Utrecht?

    The project was conceived in Utrecht and found organizers there who wanted it. This long term project needs an environment that exists for a long time. Most of the streets in Utrecht’s museum quarter are hundreds of years old, the Southern part of the Oude Gracht (old canal) was dug in 1122. This of course is no guarantee for the future, and both the environment and the street surface will change over the decades. Nonetheless, the assumption that future generations will maintain historic streets, thereby keeping the Letters legible, is a reasonable one. The poem should be in a part of town that is easily accessible, also for tourists, and with an eye on the safety of readers should not be too busy. The South-West side of the street along the Oude Gracht provides these and has a suitable atmosphere. The street profile there has almost ideal stones for the purpose. The foundation also fits: the street there runs above the extended basements of the houses along the street built centuries ago. What is more, the future route of the line of Letters can be planned to draw a U and T with Wijde Doelen, Lange Nieuwstraat en Nieuwe Gracht. Others may decide how the line of Letters passes around, through, over, or under the Central Art Museum when the Letters reaches the street called Wijde Doelen (Far Goals). To live to see that, even the small children now will have to grow much older than most think possible and desirable.

Why does the first Letters start on 1 January 2000?

    The first letter was actually hewn on 2 June 2012. Saturday was chosen because it is the only practical day for the masons, and is also convenient for the public interested in watching. To be able to start with a reasonable length of poem, a number of Letters are laid before that day. It was chosen to start with 648 preexisting Letters, so that the number on the letter counts the Saturdays since Saturday 1 January 2000, which to most is the first day of the millennium (some reason that since there was no year zero the millennium should begin in 2001). The Letters of Utrecht count weeks and can be regarded as a calendar or time piece. The beginning is arbitrary, but convenient. Where we come from is secondary. What matters is where we will go.