Het gedichtThe poem

 


Je zult ergens moeten beginnen om het verleden een plaats te geven, het heden doet er steeds minder toe. Hoe verder je bent, hoe beter. Ga maar door nu, Letters 1-124
Ruben van Gogh
laat je sporen na. Vergeet de flits waarin je mag bestaan, de wereld is je stratenplan. Was er een tijd dat je een ander was: die ging voorbij. Letters 125-240 
Ingmar Heytze
Je bent die ander al. Je bent, zoals je weet, van dit verhaal de spil. Dit is de eeuwigheid. Die duurt. Die heeft de tijd. Ga daarom op in je verhaal en zwelg. Vertel. Letters 241-374
Chrétien Breukers
Vertel ons wie je bent met elke stap. In ons verhaal verdwijnen wij vanzelf, en enkel jij blijft over op den duur. Jij en deze letters, die uit steen gehouwen zijn. Zoals de letters op ons graf. Letters 375-532
Alexis de Roode
De barsten in de Dom. Naar de hemel opgestoken als een wijsvinger, om de schuldigen aan te duiden en meer tijd te eisen. Zodat we weer rechtop kunnen gaan, als mensen langs de Gracht. Letters 533-682
Ellen Deckwitz
 Die naar hun voeten staren. Kijk omhoog! Zie Utrechts kerken uitsteken boven het maaiveld. Hef de handen, smeek met de torens om dit voorrecht: te zijn, nu te zijn. Het is mooi weer. Letters 683-832
Mark Boog
Staar maar verder. Het leven is getuige van je bl
833-988
Baban Kirkuki
989-?
N.N.
?-?
N.N.
Vervolg a.s. zat 13:00 uur: de opschuivende 'slotsteen' vlak achter de nieuwste letter, met dank aan Paula Schoonaard

Het gedicht is nooit af.

De dichters werken steeds iets vooruit met het gedicht, maar houden de nog niet op straat gepubliceerde delen voor zichzelf. Elke zaterdag tussen 13:00 en 14:00 houwt een steenhouwer de volgende letter ter plekke uit in een bestaande steen op straat. Voor publicatie van de laatste letters uit de bijdrage van de laatstgenoemde dichter vraagt het Utrechts Dichtersgilde een andere dichter(es) uit hun kring het gedicht voort te zetten. Het gedicht is nooit af.

Overzicht van alle letters en sponsoren

 

Ruben en MojalefaVideo: Mojalefa leest het gedicht t/m letter 649 voor bij de opening op 2 juni 2012

Ruben van Gogh introduceert Mark Boog op 2 feb 2013

Ruben van Gogh introduceert Baban Kirkuki, Baban draagt gedichten voor op 12 dec 2015

The poem that the Letters of Utrecht spell out on the street is also published on this site (Dutch version, see Nederlands), up to the most recently hewn letter.

The parts not yet published in the street will remain secret. The poem will be extended by a different poet whenever required. It is never completed.

Mark Boog begins 2 Feb 2013

Baban Kirkuki begins 12 Dec 2015


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

List of Letters, sponsors, dates and position.

The following is a rough translation of the poem:

Ruben van Gogh (Letters 1-124):
Je zult ergens moeten beginnen om het verleden een plaats te geven, het heden doet er steeds minder toe. Hoe verder je bent, hoe beter. Ga maar door nu,
You have to begin somewhere to give the past its place, the present matters ever less. The further you are, the better. Continue now,

Ingmar Heytze (Letters 125-240):
laat je sporen na. Vergeet de flits waarin je mag bestaan, de wereld is je stratenplan. Was er een tijd dat je een ander was: die ging voorbij.
leave your footprints. Forget the flash, in which you may exist, the world is your map. If there was a time when you where another: it went by.

Chrétien Breukers (Letters 241-374):
Je bent die ander al. Je bent, zoals je weet, van dit verhaal de spil. Dit is de eeuwigheid. Die duurt. Die heeft de tijd. Ga daarom op in je verhaal en zwelg. Vertel.
You are the other already. You are, as you know, the center of this story. This is eternity. It lasts. It has the time. Become one with your story and revel. Tell.

Alexis de Roode (Letters 375-532):
Vertel ons wie je bent met elke stap. In ons verhaal verdwijnen wij vanzelf, en enkel jij blijft over op den duur. Jij en deze letters, die uit steen gehouwen zijn. Zoals de letters op ons graf.
Tell us who you are with every step. In our story we vanish inevitably, only you remain in the long run. You and these letters hewn from stone. As the letters on our grave.

Ellen Deckwitz (Letters 533-682):
De barsten in de Dom. Naar de hemel opgestoken als een wijsvinger, om de schuldigen aan te duiden en meer tijd te eisen. Zodat we weer rechtop kunnen gaan, als mensen langs de gracht.
The cracks in the cathedral’s tower. Raised to heaven as an index finger, to identify the guilty and demand more time. So that we can walk straight again as humans along the canal.

Mark Boog (Letters 683-832)
Die naar hun voeten staren. Kijk omhoog. Zie Utrechts kerken uitsteeken boven het maaiveld. Hef de handen, smeek met de torens om dit voorrecht: te zijn, nu te zijn. Het is mooi weer.
Those staring at their feet. Look up! See Utrecht’s churches stand out. Raise your hands, beg with the towers for this privilege: to be, to be now. The weather is good.

Baban Kirkuki (Letters 833 – 988)
Staar maar verder. Het leven is getuige van je…
Continue to stare. Life is witness to your…

(roughly translated up to Letter 870. Please send suggestions for improvements to this translation via the contact form.)

[suffusion-the-author display='description']